Halo 3

İlk piyasaya sürülme tarihi: 14 Temmuz 2020 (25 Eylül 2007)

Geliştirici: Bungie

Tür: FPS

Platform: PC (Xbox 360)

Oynama Tarihi: 21 Mart 2022 – 30 Mart 2022

Halo 3 tam noktası noktasına 9 saatlik bir oynanış sonunda final verdi.

Halo serisine çok büyük umutlarla başlamıştım. Mass Effect gibi geniş bir dünyası ve oynayanı içine çekecek kadar sürükleyici bir öyküsü olacağını hayal ediyordum. Ancak ilk oyun benim için büyük bir hayal kırıklığı olmuştu. İlk oyunu 2020’de oynamıştım ve anniversary edition olarak remaster edilmiş olmasına rağmen oyun gerçekten 20 senelik bir yapım olduğunu buram buram hissettiriyordu.

Bu etki 2. oyunda biraz olsun kırılmıştı. Dual-wielding, bomba çeşitleri ve health bar kaldırılması gibi eklentiler ile birlikte önceki yapımın üzerine bir kat çıkmayı başarmışlardı. Üçüncü oyunda ise bu seviyeyi bir üste çıkarmaları beni mutlu etti. Devrimsel bir yenilik yapmamış olsalar da kullanılabilen 4 ayrı bomba çeşidinin olması ve PC’de oynarken shift tuşu ile aktive edebildiğimiz beşinci bir özel modun varlığı oynanışı baharatlandırabilmiş.

Hikaye olarak ilk oyun gerçekten çok ilkel olsa da ikinci oyunun finali beni etkilemişti. Cutscenelerin sinematografik dili gerçekten göz kamaştırıcıydı. Bir sci-fi filmi izlediğiniz hissine kapılmamanız işten bile değil. Üçüncü oyun Xbox 360 konsoluna geliştirildiği için ilk iki yapımdan daha fazla imkana sahipti. Bu sahip oldukları avantajı da iyi kullanmışlar.

Mekan tasarımları ve görsel kalite haliyle ilk iki oyunun üzerine çıkmış. İkinci oyunda dahi bulunan birbirinin karbon kopyası mekanlar bu oyunda mevcut değil neyse ki. Ancak backtracking yöntemine bu oyunda yine başvurulmuş. Bunu da dördüncü oyunda bırakmışlardır diye ümit ediyorum.

Hikayede hoşuma giden noktalardan hızlıca bahsedeyim. İkinci oyunda tanıdığımız Arbiter’ın ve diğer Covenant ordusunun bu oyunda insanlarla müttefik olması hoşuma gitti. Flood’a karşı direniş, Prophet suikasti ve 2. Halo inşaatını durdurmak için güçlerini birleştiren bu iki ırkın finalde ortak cenaze töreni düzenlemesi ve kahramanlarını anmaları çok hoştu. Ve Master Chief’in nasıl bir ‘efsane’ye dönüştüğünü bu oyun ile birlikte anlamış oldum. Cortana’yı geri alma mücadelemiz beni az da olsa heyecanlandırmıştı. Chief’in kendisini uyku kapsülüne kapatıp Cortana’ya “İhtiyaç duyduğun zaman beni uyandır” deyişi de arkaplanda yükselen müzikle birlikte tüylerimi diken diken etti.

Elbette muazzam bir öyküsü yoktu bu oyunun. Ancak genel olarak memnun ayrıldım. Bu yüzden de negatif kısımları kısa tutacağım. En sinir bozucu bulduğum kısım bu oyunda da ilk oyun ile benzer olayların farklı sıra ile yaşanmış olmasıydı.

Oyuna puanım 7.5/10. Şu ana kadar deneyimlediğim en pürüzsüz oynanışına sahip Halo bu oldu. Multiplayerını da bir ara denemek istiyorum.

Reklam

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s