Yaşamdan Sonra

Orijinal Adı: ワンダフルライフ (Wandafuru Raifu) (After Life) (1998)

Yönetmen: Hirokazu Koreeda

Türü: Drama – Doğaüstü

İzlenme Tarihi: 15 Kasım 2026

Filmin konseptini çok beğendim. To The Moon isimli video oyunu ile La belle époque isimli filmin bir araya getirilmesi ile ortaya çıkmış bir eser gibiydi.

Öldükten sonra insanların en mutlu olduğu anları canlandırmak ile görevli olan bir ekip mevcut. Bu ekibin üyeleri kendilerine atanan her bir fert için rehberlik hizmeti vermektedir. Yeni ölmüş olan bu insanların sonsuza dek hatırlayacakları o biricik anıyı onlara buldurabilmek ile iştigal etmektedirler.

Bu kurgunun ilginç olan yanı elbette bu ekibin üyelerinin kim ve neden oraya olduklarıydı? Ki Koreeda da bunu merak edeceğimizi bildiği için bize hikayenin kapanışına doğru merak uyandıran bir gelişme yaşatıyor.

Esere puanım 7.5/10.

Sousou no Frieren

Seri Çıkış Tarihi: 29 Eylül 2023 – 22 Mart 2024

Türü: Macera – Drama – Doğaüstü – Shounen

Bölüm Sayısı: 28

İzlenme Tarihi: 1 Mart 2026 – 15 Kasım 2026

Birkaç sene evvel gösterim yaptığı vakit internet dünyasında epey ses getirmiş olan Frieren’i izlemek için uzun zamandır planlar yapıyordum. Fakat bir türlü kendimi izlemeye hazır halde hissetmiyordum. Ancak bu sene hayat değiştiren gelişmelerin arasında birer birer de olsa oturup izlemeye başladık. İyi ki de fazla ertelememişiz.

Frieren’in sunduğu dünyanın büyük bir macera barındırmıyor olması fikri bana ilginç geldi. iz hikayeye başladığımızda büyük Şeytan, Himmet, Aisen, Heiter ve Frieren’den oluşan dört kişilik kahraman ekibi tarafından alt edilmiştir. Biz büyük kötülüğün sona erdirildiği ve on senelik serüvenin ardından her kahramanın kendi yolunda yürüdüğü döneme dahil oluyoruz.

Himmel ve Heiter’in son günlerine şahit olduktan sonra Frieren, bir elf olması nedeniyle kendi için kısa ama insan ömrü için 10 sene gibi uzun bir süre geçirdiği yoldaşlarını kaybetmenin ardından ekibiyle birlikte yaşadığı anları düşünmeye başlıyor. Çok kıymetli vakit geçirmiş ve onu etkileyen badireleri birlikte atlatmış olduklarını fark edince içinde bir pişmanlık duygusu yeşeriyor.

Heiter’in öğrencisi genç büyücü Fern’in hayatına dahil oluşu ile birlikte Frieren insan yaşamına daha fazla değer vermeye ve eski yoldaşlarına karşı takındığı umursamaz tavrı bu sefer devam ettirmemeye karar veriyor. Elbette birden olmuyor bu. O hala bir elf ve zaman mefhumu bir insanınki gibi ilerlemiyor. Yazar bu konuyu iyi işlemiş. Fern de tripkolik bir kız olduğu için Frieren’in düşüncesiz davranışlarına hemen asık bir surat ile karşılık veriyor. Bu kısımlar eğlenceli diyaloglar ve sahneler doğuruyor, kabul etmeliyim.

Frieren’in Aureole’ye yaptığı yolculuk için kurduğu ekibe dahil olan Stark da eski yoldaşı cüce Aizen’in öğrencisidir. Bir kasabada şans eseri karşılaştıkları bu genç cengaver saftirik mizacı ile beni kendine hemen ısındırdı. Figürlerini dahi aldım. Raflarımda kırmızı kafa Stark figürleri yer alıyor.

Ekipte kısa süreliğine yer alan keçisakallı şifacı Sein’ı da çok sevmişim. Fakat o çocukluk arkadaşını bulmak uğruna diğer üçlü ile yollarını ayırıyor. Umarım devam sezonlarında kendisi ile tekrar karşılaşırız.

Universal Studios Japan’de bu sene bir Frieren attraction’ı olması da çok hoştu. Deneyimlendiği sırada hikayenin ilerisine dair bir spoiler yenir mi diye çok endişelenmiştim. Çünkü sezonu bitirmeme henüz üç bölüm vardı. Fakat neyse ki etkinliğin odağı Himmel ve Frieren’in geçmişine odaklanmış görüntüler içeriyordu. Güzel bir deneyimdi.

Bu sezona puanım 9/10.

Zootropolis: Hayvanlar Şehri

Orijinal Adı: Zootopia (2016)

Türü: Aksiyon – Suç – Gizem – Komedi

Stüdyo: Walt Disney Animation Studios

İzlenme Tarihi: 9 Kasım 2026

Zootropolis izlemek de uzun bir yolculuğa nasipmiş. Fakat hiç pişman olmadım. Gerçekten uzun seyahate ilaç gibi geldi. Hatta bir ara ikinci filmi de izlesem mi diye düşünmedim değil. Fakat serileri arka arkaya deneyimleyememe hastalığım nedeniyle bu düşünceyi çabucak terk ettim.

Hikaye kaderindeki yolu kendi çizmek isteyen asi ve özgür ruhlu tavşanımız Judy’nin ailesinin nasihatlerine inat Zootopia’ya yerleşip düzen ve adalet sağlayacak bir polis olma mücadelesine girişmesini konu alıyor. Elbette fiziksel yetersizlikleri nedeniyle onu basit bir park görevine verseler de Judy kendisini Nick isimli bir tilki ile birlikte büyük bir siyasi entrikanın göbeğine düşmüş bulacaktır.

Ben eserin temelindeki ırkçılık alegorisini beğendim. İnsan doğası, kaderin belirlenmesi ve özcülük gibi konuları hayvanlar alemi üzerinden ele almış olmaları bana çok tatlı geldi. Böylece hem çocuklara hem de yetişkinlere hitap eden eğlenceli bir izleti ortaya çıkmış.

Esere puanım 8/10.

Bitirim İkili

Orijinal Adı: Rush Hour (1998)

Yönetmen: Brett Ratner

Türü: Aksiyon – Komedi – Suç – Gerilim

İzlenme Tarihi: 9 Kasım 2026

Bu filme çocukken onlarca defa TV’de denk gelmişimdir. Her defasında da farklı bir kısmını izleyip hiçbir zaman bir bütün halinde baştan sona görme fırsatı yakalamamıştım.

Baştan sona seyretme fırsatını da 14 saatlik bir seyahate denk getirmiş olduğum için mutluyum. Yolculuğu bir nebze de olsa keyifli kılmayı başardı.

Artık böyle filmler yapmıyor olmaları beni çok üzüyor. Daha fazla martial arts ve komedi füzyonuna ihtiyacım var. Şöyle iyi kurgulanmış bir Sayokan dövüş stili ve polisiye izletisi ne güzel olurdu.

Esere puanım 7/10.

Bleach: Thousand-Year Blood War – The Calamity

Seri Çıkış Tarihi: 25 Temmuz 2026 – 27 Haziran 2026

Türü: Aksiyon – Macera – Doğaüstü – Shounen

Bölüm Sayısı: 10

İzlenme Tarihi: 30 Temmuz 2026 – 27 Ekim 2026

Nereden başlamam gerektiğini bilmiyorum. Bleach benim için çok özel bir seriydi. 22 Ağustos 2016’da yayınlanan son manga sayısından sonra dahi zihnimin bir köşesinde varlığını sürdürmeye devam etti.

İkonik anlar ve diyaloglar kadar animenin müzikleri de beni her zaman cezbeden bir özellik olmuştur. Manganın son bulması ve Bleach’in günlük medyadan uzaklaşmasının üzerinden geçen on sene içinde dahi ben Number One, Clavar la Espada ve Asteriks duyar duymaz kalp atışlarımda bir hızlanma hissediyorum.

Aizen’in Hadou 90 büyü tekerlemesi, Zangetsu’nun dünya sular altında kalıyor konuşması, Everything but the Rain arcı, Grand Fisher ile olan dövüş, Rukia’nın idamdan kurtarılışı, Byakuya’nın bankaisi ile tanışmamız ve daha sayamayacağım nice epik, duygusal ve anlamlı hatıralar içeriyor bu yapım.

Elbette yalnızca bu sezonu ele alıp bir inceleme yazmam mümkün değil. Bu artık kapanış. Ve kapanışları evvelini bahis etmeden değerlendiremeyiz.

Bu sezonda İchigo ve Orihime, Yhwach ile yüzleşiyor. Geriye kalanlar ise Quincylerle olan hesabı kapatmaya çalışıyor. Elbette bol twistli, şok edici ana da sahipti bu sezon.

Tite Kubo sözünü tutmuş ve gerçekten yüreğinden geçen finali bize sunmuş. Ben buna inanıyorum. Olaylar oldu bittiye getirilip mangadaki gibi birkaç bölümde sonlanmıyor.

Özellikle dördüncü ve beşinci bölümler tamamen yeni içerikti. Laf olsun diye değil, gerçekten hikayeye ve olayların trajik tonuna katkısı olan anlar içeriyordu. Bu sebeple güzel bir ekleme olduğunu düşünüyorum.

Günün sonunda Bleach ile vedalaşmak gerekiyor. 2016’da “keşke”lerle biten bir öykü olmasındansa bu şekilde tutarlı, dört başı mamur bir final vermesi beni mutlu etti.

Emeği geçen herkese teşekkürler.

Sezona puanım 9.5/10

Nippon Sangoku

Seri Çıkış Tarihi: 7 Nisan 2026 – 23 Haziran 2026

Türü: Drama – Askeri

Bölüm Sayısı: 12

İzlenme Tarihi: 26 Nisan 2026 – 26 Ekim 2026

Çizim stili ile diğer yapımlardan ayrılan Nippon Sangoku beni ilk olarak tanıtım fragmanı ile büyülemişti. Konu itibariyle de günümüzle ilişkilendirilebilir bir kıyamet-sonrası yapım olduğunu düşünüyorum.

Dünyada nükleer savaş çıkmış ve tüm sistemler çökmüş durumdadır. Teknoloji erken ortaçağ dönemine bu da Japonya kronolojisi ile değerlendirirsek shogunluğa dönüşe tekabül ediyor.

İnsanlığın bu büyük gerileyişi sırasında Japonya üç ayrı devlete bölünmüş durumdadır. Hikaye Yamato İmparatorluğu ve Seii Devleti arasında geçen sürtüşmelerle başlamakta. Seii’de darbe ile başa geçen Oga Wajima, babasının intikamını da itici bir güç olarak kullanarak Yamato üzerine savaş ilan eder. Askeri diktatörlük kurulmuş olsa da nispeten halkçı yaptırımları nedeniyle toplum tarafından kabul görmeye başlar. Yamato’ya karşı yürüttüğü genişleme saldırılarında lider imajı çok büyük rol oynayacak, hatta Yamato içinde dahi onun karizmasına kapılan subaylara denk geleceğiz.

Bizim öykümüz ise Osaka kırsalında çiftlikte çalışan Misumi Aoteru’nun mücadelesini merkeze alıyor. Serinin ilk bölümünde yaşanan trajedi beni o kadar etkiledi ki serinin devamına Aoteru’nun başarılarını izleme şevkiyle devam ettim diyebilirim.

Yaşadığı ülkeyi Japonya anakarasında egemen kılmak ve yurdunu tekrar tek bayrak altında birleştirme hayalleri kuran bu devrimci genç, Yamato İmparatorluğu’nu perde arkasından yürüyen Taira Denki ile de çekişme halindedir.

İntikam, idealler ve güç uğruna yapılanlara bu kısa sezon içinde şahit olmak çok keyifliydi. İkinci sezonunu merakla bekliyorum.

Esere puanım 8/10.

Günah Tohumu

Orijinal Adı: Carrie (1976)

Yönetmen: Brian De Palma

Türü: Korku – Psikolojik – Gerilim

İzlenme Tarihi: 25 Ekim 2026

Film hakkında hiç bilgim olmamasına rağmen sırf kapaktaki görselinden ötürü hikaye içinde yaşanacak bir şeye karşı bilgi sahibiydim. Bu hemen hemen filmi gören herkesin aklına esen şeydir. O yüzden dile getirmeyeceğim.

Hikayedeki olayların gelişim aşaması bana sığ gelmiş olsa da De Palma’nın yarattığı görsel koreografi mutlu etti diyebilirim. Salonda çıkan yangın ve kanlar içindeki Carrie’yi izlemek insanı rahatsız eden bir kabus gibiydi.

Sue’nun Tommy’nin neden Carrie ile baloya gitmesini istediğini kaçırdım sanırım. Bana çok anlamsız geldi. Tommy planın bir parçası da değilmiş. Sue da olayların dışında biriymiş. İyilik etmek için erkek arkadaşını ortaya atmak bana epey ters geldi. Neyse Amerikalıların garip düşünme yapıları herhalde.

Filme puanım 7/10.

Asteriks I – Galyalı Asteriks

Original Adı: Astérix le Gaulois (Asterix the Gaul)

Cilt Çıkış Tarihi: 1961

Türü: Komedi – Tarihi – Macera

Okuma Tarihi: 3 Ekim 2026 – 23 Ekim 2026

Fransız dergisi Pilote’de 29 Ekim 1959 – 14 Temmuz 1960 tarihleri arasında yayınlanan bu cildi üzerinden neredeyse 70 yıl geçmişken okumak çok başka bir keyifti.

Asteriks ve Oburiks Sezar’a Karşı isimli 1999 yapımı filmin ilk yarısı ile hemen aynı birebir örtüşüyor bu çizgiroman. Okurken filmdeki sahneler gözümde birer birer canlandı. Bu da çok eğlenmeme sebep oldu.

Film diğer öykü ciltlerine de gönderme barındırıyormuş. O sebeple 41 cildin her birini okuduktan sonra Asteriks filmlerini tekrar bir elden geçirmem gerekiyor. Çok keyifli bir yolculuk beni bekliyor.

Altmış küsür senelik bir çizgi roman için güncel okurları hiç sıkmayacak bir çizim stili ve olay örgüsüne sahip. İtalya kökenli Fumetti adı verilen çizgi romanlar ile kıyaslayınca Franko-Belçika ekolü olarak da bilinen Bande dessinée bana daha çok hitap ediyor diyebilirim.

Bir tarafta Lucky Luke (Red Kit), Asteriks, Tenten ve Şirinler varken diğer tarafta Diabolik, Dylan Dog, Corto Maltese ve Tex duruyor. Hepsini öyle ya da böyle çizgi film veya dijital formattaki çizgi romanlar yoluyla tanımış olsam da her birini fiziksel olarak da kütüphaneme katmak istiyorum.

Esere puanım 7.5/10. İlk Asteriks macerasına da böylece başlamış oldum.

Batman: Bitmeyen Cadılar Bayramı – Kısım 2

Orijinal Adı: Batman: The Long Halloween, Part Two (2021)

Türü: Aksiyon – Suç – Gizem – Sci-fi

Stüdyo: Warner Bros. Animation – DC Entertainment

İzlenme Tarihi: 22 Ekim 2026

İlk kısmın üzerinden çok geçmeden bunu da izleyip öyküyü tamamlayayım dedim. Hikaye Poison Ivy’nin Bruce’u ele geçirip tüm mal varlığını Carmine Falcone ailesine devretmeye çalışması ile başlıyor. Catwoman’ın olaya müdahale olması ile durumu kurtarıyoruz.

Ancak hikayenin devamında Batman’e musallat olacak olan düşman sürekli artıyor. Solomon Grundy, Mad Hatter, Scarecrow ve Penguen de ortama dahil oluyor. Tüm bu tımarhane kaçkınları ortalığı cehenneme çevirirken bir taraftan da Harvey Dent’in delirme sürecine şahit oluyoruz.

The Holiday Killer’ın twisti fena olmamakla birlikte biraz tahmin edilebilirdi. Açıkçası ikinci filmin başında tahminde bulundum ve gerçekten o şekilde çıktı.

Esere puanım 7.5/10. Finalde Wayne Malikanesi’nin kapısına Green Arrow ve Flash gelmişti. Bu DC çizgi film evreninde hangi eventi tetiklemiş bilmiyorum ama pek girişmeye de niyetim yok. En azından şimdilik bu kadarı yeterli.

Final Fantasy V

İlk piyasaya sürülme tarihi: 6 Kasım 2006 (6 Aralık 1992)

Geliştirici: Square

Tür: RPG

Platform: Game Boy Advance (SNES / Super Famicom)

Oynama Tarihi: 23 Ocak 2021 – 21 Ekim 2026

Final Fantasy V tam 37 saat 17 dakikalık bir oynanış sonunda her biri 50 Lv olan ekip tarafından tamamlandı.

PSP emülatöründe oynadığım FF2′yi bitirdikten yaklaşık üç ay sonra FF oynama isteğimi bastıramayıp FF5’e başlamışım. Fakat yakın zamanlarda iki tane benzer temalı oyun oynamak beni aşırı doygunluğa itmiş olacak ki bitirmem 5 seneyi bulmuş.

Elimdeki son düzenli oynayışa dair save slotu 25 Ağustos 2023 tarihini gösteriyor. Fakat bir ara oyunu açıp azıcık ilerleme göstermişim. Cid ve Mid ile birlikte meteorların düştüğü yerleri ziyaret edip kristalleri topladığımız kısımları 3 Aralık 2025’te oynamış ve sonra ara vermişim.

Bitirmek amacıyla oyunun başına tekrar geçtiğimde takvimler 9 Ekim 2026’yı gösteriyordu. Gerçekten kendimi verdim ve her gün 3-5 de olsa EXP kasıp ekibimi üst seviyelere taşıdım. Dungeonlara girip farklı rotalarda bulunan tuzak dolu sandıkları açmanın verdiği keyfi özlemişim. Japon yapımı RPG tadını hiçbir şeyde bulamıyorum.

Oyundaki müzikler FF5’e özel olacak şekilde kendine has bir tona bürünmüş olsa da çoğu klasik Final Fantasy serisi müzikleri. Ana tema şarkısı olan “Ahead on Our Way” harika bir beste olmuş. Başlı başına dahi açıp dinlenmeyi hak ediyor.

Bu oyun kendisinden önceki ilk dört FF oyununun üstüne çıkmış diyebilirim. Ve bunu derken bir an olsun şüphe duymuyorum. Hikaye, karakterler ve elbette mekanik. Her alanda ilk dört oyunun üstüne koymuş.

Öncelikle Bartz oldukça komik bir karakter. Galuf da adam gibi adam olarak nitelendirilecek pırlanta gibi bir kişilik. Bu kadar iyi karakterizasyona sahip bir karakter ne yazık ki ilk dört oyunda hiç olmadı. FF4’ün Kain’i bir katarsis geçirmiş olsa da ben senaryonun genel gidişatına öfkeli olduğum için bunu göz ardı ediyorum.

Mekaniklere değinmem gerekirse oyunun Job sistemi FF3’ten çok daha iyi düşünülmüş ve gerçekten EXP ve ABS kasmayı önemli hale getiriyor. Şöyle ki her bir Job maksimize edildiği durumda ilgili karakterin kalıcı olarak kullanabildiği pasif yetenekler bahşediyor. Bunun haricinde karakter aktif olarak hangi mesleği seçmiş durumda ise ona özgü olan aktif Ability’lerle oyununu çeşitlendirebiliyor.

Bu da oyuncuyu sürekli tek bir Job ile ilerlemektense diğer meslekleri de deneyip her birinin güçlü yanını elde ederek ilerleme isteği uyandırıyor. Harika bir fikir ve oyunun tekrar oynanabilitesini yukarı çeken bir dokunuş olmuş.

Hikayenin içinde Exdeath ile ilk gerçek dövüşümüzün sonrasında yaşanan plottwisti de beğendim. Oyun gerçekten bitmiş gibi oluyor. Mutlu son gibi. Her şey yolunda. Fakat Bartz ve Krile bir şeyler şüphelenip yola düşüyorlar. Muhtemelen 92 senesinde oynayan bir çocuk olsam oyun bitti sanıp kapatırdım. Dönemine göre iyi düşünülmüş olduğuna kanaat getirdim.

Oyuna puanım 8/10. Eski puanladığım FF oyunlarını bir daha gözden geçirmem lazım. Zamanında FF3 ve FF4’e uçuk bir 9 puan verdiğim için şu an FF5 onlardan kötü gibi algılanıyor. Backloggd hesabı açtığımda her şey revize edilecek. Beklemede kalın.