İlk piyasaya sürülme tarihi: 25 Ağustos 2015

Geliştirici: Supermassive Games

Tür: Survival Horror – Interactive Drama

Platform: PS4

Oynama Tarihi: 1 Mayıs 2026 – 10 Mayıs 2026

Until Dawn yaklaşık 8 saatlik bir oynanış sonunda üç hayatta kalan ile final verdi.

Korku oyunları ile hiç aram yoktur. Until Dawn çıktığı zaman PS4 sahibi olmama rağmen yine de en ufak bir oynama isteği duymamıştım. Yıllar sonra PS Plus tarafından hediye edildiğinde de hiçbir heyecan duyamamıştım. Ancak aboneliğimin son 400 günü kalmışken ve kütüphanede olan her bir oyunu elden geçiriyorken buna da bir fırsat verebilirim diye düşündüm.

Oyuna başladığımda kendimi korkmaya hazırlamıştım. Her yerden jumpscare çıkabilirmiş gibi hissediyordum. Bu beni birçok ani kamera hareketine hazırlıklı kıldı. Fakat oyunun daha ikinci bölümünde falan iken düşündüğüm kadar da korkunç bir yapım olmadığını fark ettim.

Evet jumpscare var. Evet birden yükselen sesler ve objelere yakınlaşan kamera hareketleri mevcut. Fakat bunlar sadece çok kısa dilimler içinde oyuncuyu tetikleyen anlar. Hele vendigolar ile sık sık karşılaştıktan sonra onların ağır çekim aksiyon anları dahi etkileyiciliğini yitiriyor. Şahsen 9. bölümün Mike ile oynadığımız kaçış kısımlarında artık nişan al-ateş et sekansından sıkılmıştım.

Hikayenin ilk yarısı, ikinci yarısından görece daha ürkütücü. Çünkü bilinmezliğin içinde hareket ederken kendinizi savunamıyorsunuz. Evin içinde maskeli bir sapığın varlığı beni ormandaki canavarlardan daha fazla tedirgin etmişti. Fakat ikinci yarıda tehdidimiz sadece doğaüstü yaratıklara dönünce kendimi de daha rahat hisseder oldum.

Mike oyundaki en iyi karakterdi. Son aksiyon sekansında yan sanayi bir kontrolcü kullandığım için resmen oyun yapımcıları tarafından cezalandırıldım. Kontrolcüyü hareket ettirmememe rağmen uzun süren durma sekansı sırasında kontrolcünün kalibrasyonu birden kaydı ve iki en iyi karakteri arka arkaya kaybetmiş oldum. Ancak Mike, arkadaşlarını kurtarmak uğruna kendini feda ettiği için ölümünü boşa gitmiş saymıyorum. Kötü oynamış olsam dahi bu son ile birlikte kendi içinde tutarlı sürükleyici bir korku-macera filmi kapanışı gibi oldu.

Esere puanım 7/10. On sene öncesinin görsel teknolojisinin bugüne kıyasla eskimiş olduğunu görmez üzücüydü. Karakterlerin sahip olduğu tank kontrolleri oyunun gerginlik seviyesini yukarı taşıyan kasıtlı bir seçim diye düşünüyorum. Atmosfer olarak oldukça başarılıydı.

İlk piyasaya sürülme tarihi: 16 Ağustos 2016

Geliştirici: Plastic

Tür: Platform

Platform: PS4

Oynama Tarihi: 26 Nisan 2026

Bound 1 saat 38 dakikalık bir oynanış sonunda final verdi.

Oyun boyunca hamile bir kadının anılarında geziniyoruz. Elimizde bir resim defteri ile deniz kıyısında yürüyoruz. Yürüdüğümüz kumsalın sonunda bir evi görüyoruz. Eve doğru yavaşça yürürken yer yer defterin bir sayfasına odaklanıyor ve çocukluk anılarımıza dönüyoruz.

Temelde oyun bir yürüme simülasyonu. Platform öğelerinin zorluğu son derece düşük. Çoğu zaman mekan tasarımlarının süreal yapısını incelemekten yürüdüğüm, zıpladığım yerlere bile dikkat etmedim. Oyun epey elimizden tutuyor ve ölmememiz için çoğu zaman görünmez düşme engelleri kullanıyor.

Oyunun müziklerine bayıldım. Hikayenin duygusal yoğunluğunu oyuncuya harika bir şekilde geçiriyor. Birkaç defa gözüm dolacak gibi oldu. Geçmiş acılarıyla yüzleşen bir kadının verdiği mücadeleyi izlemek çok ilham vericiydi.

Esere puanım 6/10.

İlk piyasaya sürülme tarihi: 30 Ağustos 2022 (4 Eylül 1993)

Geliştirici: Konami

Tür: Fighting

Platform: PS4 (SNES)

Oynama Tarihi: 16 Aralık 2025 – 23 Nisan 2026

TMNT Tournament Fighters SNES versiyonu yaklaşık 2 saatlik bir oynanış sonunda final verdi.

Oyunun hikaye moduna 13 Şubat 2026 başlayıp aynı gün veda etmişim. Ancak birkaç gün önce oyuna tekrar başlayıp hızlı kayıt alarak bitirmeye karar verdim. İlk stage olarak art museumda Chrome Dome ile kapıştıktan sonra Aska dövüşüne geçmeden hemen önce kaydedip kapatmıştım. Kalan 7 dövüşün tamamını bugün Beşiktaş – Alanyaspor maçı eşliğinde oynayıp bitirdim.

Oyunun versus modunda Rat King ve Karai neden yok diye düşünmeden edemiyorum. Fazla güçlü kalabilirler belki. Fakat yine de hikayeyi tamamladıktan sonra o karakterlerin de seçilip oynanabilir hale gelmesini görmek isterdim.

Oyuna puanım 5.5/10. Oyunu hızlı save-load döngüsü olmadan oynasam 19 dakika kadar sürerdi. Oyun sonu ekranında yazan skorum 129200. Notumu da düştüm.

İlk piyasaya sürülme tarihi: 26 Ağustos 2014

Geliştirici: Sucker Punch Productions

Tür: Action – Adventure

Platform: PS4

Oynama Tarihi: 1 Mart 2026 – 8 Nisan 2026

Infamous First Light yaklaşık 4 saatlik bir oynanış sonunda final verdi.

Bu oyuna gerçekten gerek var mıydı bilmiyorum. Second Son’ı oynayalı da 9 sene olmuşken detaylar zaman içinde uçup gitti. Yine de Fetch pek umursadığım bir karakter değildi. Zaten merak ettiğim biri olsa DLC zamanında hesabıma eklendiğinde indirip oynardım.

Oynarken hiçbir şey hissetmediğim bir yapım oldu. Neon formunda sağa sola süzülmek ve grafiti yapmak dışında oyunun keyifli hiçbir olayı mevcut değil.

Zamanında Second Son’ın dövüşlerinden de hiç haz etmemiştim. Aynı olmamışlık First Light’ın melee combatında da geçerli. Spiderman oynadıktan sonra insan ister istemez rahatlığa alışıyor.

PS4’in ilk yıllarının oyun kısırlığı döneminde sırf exclusive oyun kütüphanesi kabarık gözüksün diye standalone çıkarılmış, yenilik barındırmayan bir DLC idi.

Esere puanım 6/10.

İlk piyasaya sürülme tarihi: 3 Mart 2020

Geliştirici: Arc System Works

Tür: Fighting – RPG

Platform: PS4

Oynama Tarihi: 30 Mart 2026 – 7 Nisan 2026

Granblue Fantasy Versus yolculuğum yaklaşık 7 saatlik bir oynanışın sonunda Beelzebub bossunu yenmem ile son buldu.

Bu oyun serisi ve evrenine hiç hakim değilim. Girişi de bir spin-off dövüş oyunu ile yapmış olmam da ilginç oldu. 2014 yılında yayınlanan bir mobil oyunu ile çıkış yapan seri için çok da emek harcamak istemedim.

Hikaye olarak pek önem vermeden oyunun ara sahnelerini X tuşuna basarak hızlıca geçtim. Fakat genel hatlarıyla mevzuyu anladım. Mavi saçlı bir kız ve konuşabilen minik bir ejderha ile dolanan Gran, eski dostu Katalina’yı kötü adam olduğunu öğrendiğim Belial’ın etkisinden çıkarıp Beelzebub’ın dirilişine engel olacağımız yolculukta bizimle gelmeye ikna ediyoruz. Bu yolculuk süresince de zihnini özgürleştirdiğimiz her bir karakter bize katılarak daha güçlü bir parti halinde final görevine doğru sürükleniyoruz.

Gran karakterinin tasarımını beğendiğim için oyunun RPG hikaye modunun %80’ini onunla oynamayı seçtim. Oyun bir yerden sonra aynı göreve iki karakter ile girmeye izin veriyor. O noktadan itibaren iki kişi birlikte oyunu ilerletebiliyor. Fakat ben ikinci oyuncuyu NPC olarak atadım.

Oyunun büyük çoğunluğunu yanımda Katalina ile birlikte oynadım. Son iki chapterda yanıma eklenen her karakteri keşfetme adına yardımcım yapıyor olsam da içlerinden bir tek Ferry karakterini beğendim. Fakat Beelzebub bossunda güçsüz kaldığını fark edince tekrar Katalina’ya döndüm.

Karakterlerin hepsinin aynı saldırı şeması ile kombo üretiyor olması çok tembelce bir dizayn olmuş.

Fakat oyunun sanat diline ve müziklerine bayıldım. Özellikle de Beelzebub üçüncü fazında çalan OST favorim oldu diyebilirim.

Oyuna puanım 6.5/10. Bir SF veya KoF etkisi bırakamadı. Ancak farklılık olması için oynanabilir.

İlk piyasaya sürülme tarihi: 23 Haziran 2020

Geliştirici: Purple Lamp Studios

Tür: Action – Adventure – Platformer

Platform: PS4

Oynama Tarihi: 1 Mart 2026 – 9 Mart 2026

SpongeBob SquarePants: Battle for Bikini Bottom – Rehydrated yaklaşık 12 saatlik bir oynanış sonunda 79 spatula ile final verdi.

Bu oyunu indirirken bu kadar seveceğimi tahmin etmemiştim. Oyuna dair bilgim kısa bir youtube araştırmasından ibaretti. Basit ve eğlenceli bir platform oyunu olduğunu düşünüyordum. Gerçekten de oldukça eğlenceliymiş.

Oyunun hikayesi Plankton’un yengeç-burger tarifini çalabilmek uğruna bir robot ordusu üretmesi ve bunların itaat etmeme ayarına gelmesi nedeniyle kontrolden çıkmalarını konu alıyor. Bikini kasabasının sağında solunda terör estiren bu robotları durdurmak da Sünger Bob, Patrik ve Sandy’ye kalıyor.

Oyun birkaç ikonik Sünger Bob anına, sahnelere, özel bölümlere referans veren oldukça dolu dolu bir yapım olmuş. Eski kafa yapılan bir lisanslı oyundan bu kadar keyif alabileceğime ihtimal dahi vermezdim. Beni aşırı şaşırtan bir iş oldu.

Eski bir kafaya sahip olmasının sebebi de eserin esasında 2003 çıkışlı bir video oyununun remake’i olmasından kaynaklanıyor. Mekanikleri ve görsel dili daha akışkan bir hale getirerek yeni nesillerin de kolayca erişebileceği ve içine girebileceği bir atmosfer inşa etmeyi başarmışlar.

Esere puanım 7.5/10. Harika bir yapım olmuş.

İlk piyasaya sürülme tarihi: 29 Eylül 2016

Geliştirici: Brain&Brain

Tür: Adventure

Platform: PS4

Oynama Tarihi: 24 Şubat 2026 – 25 Şubat 2026

Burly Men At Sea iki güne yayılmış ve yaklaşık 2 saatlik bir oynanış sonunda %100 hikaye ile son buldu.

Her bir hikaye yaklaşık 10 dakikalık bir oynanış sunuyor olsa da farklı seçimlerin nasıl sonuçlar doğuracağını merak ettiğim için diğer bitirişlere de ulaşmaya gayret ettim.

Elbette bu 12 farklı sonun her birini görme konusunda beni teşvik eden en büyük şeyin platin kupa olduğunu itiraf etmem gerekiyor. Oldukça yüksek bir kazanma yüzdesine sahip olduğunu görünce hemen değerlendirmek istedim.

Fena da olmadı. Dediğim gibi oldukça kısa bir macera döngüsüne sahip olduğu için hızlı hızlı her bir sonu görüp kupalarınızı dizebiliyorsunuz.

Hikaye namına pek çığır açıcı veya dersler çıkarttıracak bir içerik bulunmuyor. Hatta oyunun tek güçlü olduğu yanın minimalist sanat stili olduğunu söyleyebilirim. Sağ ve sol sticki kullanarak sahnenin el-işi kağıdı gibi dizayn edilmiş statik dokusuna hareket vermek oldukça keyifliydi.

Esere puanım 5.5/10. Bir çocuk oyunu olarak veya oyunlara yeni giren bir insana önerebileceğim tatlı bir yapım olmuş.

İlk piyasaya sürülme tarihi: 30 Ağustos 2022 (1 Mart 1991)

Geliştirici: Konami

Tür: Beat ’em up – Action – Platformer

Platform: PS4 (Arcade)

Oynama Tarihi: 24 Şubat 2026

Teenage Mutant Ninja Turtles: Turtles in Time (Arcade) yaklaşık 1 saatlik bir oynanış sonunda final verdi.

Cowabunga Collection’ın sunduğu hizmet sayesinde hiçbir zaman bitirme fırsatı bulamayacağım olan bir başka Arcade TMNT oyununu da bitirmiş bulunuyorum.

2026 senesine bu kadar fazla oyun bitirerek girmiş olmam genel resimden bakınca ilgi çekici duruyor olabilir. Ancak genel hayat koşuşturmacası içerisinde kısa yapımlara daha çok şans verme haline büründüm. Bu nedenle uzun zamandır kıyıda köşede beklettiğim birçok yapımı elden geçirme fırsatım oldu.

Turtles in Time, kendisinden iki sene önce çıkan selefinin yanında daha gelişkin duruyor. Öncelikle oyuna dövüş çeşitliliği getirilmiş. Kısa saldırı ve güçlü saldırı yöntemleri havada ve yerde yapmaya bağlı olarak farklı hareketler ortaya çıkarıyor. Joystick’e yön verildiğinde de ilgili düşmana yönelip uçan tekme veya dönerek saldırı animasyonu da seyredebiliyoruz. Buna ek olarak yerdeki düşmanlara hızlıca ilerleyip ayağına kayma veya omuz atma aksiyonu da getirmişler. Oyuna dönemi için oldukça renk katan özellikler olduğunu belirtmeden geçemeceğim.

Konsept ve olay örgüsü olarak ele alırsak da oyun bir önceki yapımdan daha eğlenceli olmuş. Hikaye Krang’ın Özgürlük Heykeli’ni çalması ile başlıyor. New York şehrinde Krang’ın peşine düşen ninja kaplumbağalarımız -ben Rafael ile oynadım- Foot Clan’ın adamlarını alt ederek yoluna devam ediyor. Ancak Shredder ile karşılaştığımız dördüncü bölümün sonunda bizi zamanda farklı dönemlere gönderip yeni düşman çeşitleri ile mücadeleye sürüklüyor.

İlk önce tarih öncesi dönemde dinozora binen askerlerle savaşıyoruz. Sonrasında coğrafi keşiflerin yapıldığı bir gemi güvertesinde bubi tuzağı gibi kalaslardan kaçmaya çalışarak alevli ok ve kılıç taşıyan düşmanlarla çarpışıyoruz. Ardından endüstri devrimine zıplayıp Back to the Future’u anımsatan bir trende takip sekansı yaşıyoruz. Ardından cyberpunk benzeri bir dünyaya gelip hayali bir 2020 senesini deneyimliyoruz. Oradan 2100 senesinde Krang’ı alt edip sonrasında Shredder ile günümüz olan 1991 senesinde güreşe tutuşuyoruz.

Finalde Shredder’ı alt edip Özgürlük Heykeli’ni eski yerine geri yerleştiriyor ve hikayeyi kapatıyoruz.

Esere puanım 6/10. İlk oyunun üstüne koymayı başarmışlar ve ilginç bir şekilde sürükleyici bir yapıya sahip.

İlk piyasaya sürülme tarihi: 12 Kasım 2010 (7 Eylül 2021)

Geliştirici: Sonic Team

Tür: Action – Adventure – Platformer

Platform: PS4 (Nintendo Wii)

Oynama Tarihi: 12 Şubat 2026 – 17 Şubat 2026

Sonic Colors Ultimate yaklaşık 5 saatlik bir oynanış sonunda %39 tamamlanma ile hikayeyi finale eriştirdi.

Klasik Sonic oyunlarının büyük bir fanı olarak hiçbir zaman üç boyutlu Sonic projelerine sıcak bakamadım. Sonic Generations ilk çıktığında heves edip girmiş olsam da düzgün kontrol edememem nedeniyle kısa sürede vedalaşmıştım.

Fakat Sonic Colors bu döngüyü kıran ilk oyun oldu. Sonunda 3D Sonic oyunlarına da şans verip eğlenebileceğim konusunda ikna oldum. Eserin hikayesinde pek bir olay yok ancak Sonic’in hazırcevaplılığı ve Tails’ın saftirik tavırları sinematik ara sahneleri takip etmeye değer kılıyor.

Oynanış konusunda yapılan ekleme 8 farklı uzaylı türünün yardımı ile Sonic farklı güçlere sahip oluyor. Bunların birinde mor bir canavara dönüşüp yolunu tıkayan kutuları patlatabilirken, bir başka özellikle matkaba dönüşerek zeminden kendine bir yol açabiliyor. Birinde füzeye dönüşüp dimdik göğe fırlarken, bir diğerinde zepline dönüşüp sekiz farklı yönde hareket imkanı elde edebiliyor.

Uzun lafın kısası Sonic Colors Ultimate, diğer Sonic oyunlarında yer almayan bu özel yetenek sistemi ile haritalara bir heyecan katmayı başarmış. Ben hardcore bir oyuncu olmadığım için tüm madalyon ve yıldızları toplama peşine düşmesem de eminim ki dünyanın bir yerlerinde bu oyunun %100 yapmak için speedrun denemeleri yapan insanlar vardır. Onlara selam yolluyor ve ben kendi yoluma devam ediyorum.

Esere puanım 6.5/10.

İlk piyasaya sürülme tarihi: 30 Nisan 1987 (16 Mayıs 2019)

Geliştirici: Konami

Tür: Action – Platformer

Platform: PC (NES)

Oynama Tarihi: 5 Ocak 2026 – 10 Şubat 2026

Castlevania (NA – 1987) 2 saat 42 dakikalık oynanış sonunda final verdi.

Konami sağ olsun, TMNT için de yapmış olduğu koleksiyon sürümleri sayesinde geri dönüp şans vermeyeceğim yapımları baştan sonra deneyimleyip zorluğunu iliklerimde hissetme fırsatına eriştim.

Anniversary Collection’a özel scanlines filtresi mevcuttu. Bu sayede modern ekranlarda da CRT etkisiyle oyun oynayabiliyor olmak eşsiz bir deneyim sunuyor. Bu oyunun atmosferi beni bugün dahi ürpertmeyi başarıyor.

Benim Castlevania serisi ile tanışıklığım çocukluğuma, memleketimde geçirdiğim bir yaz mevsiminde, sıradan bir çarşı gezisine denk geliyor. O zamanlar kırtasiyelerde famicom çakması, bizim “ateri” dediğimiz ev konsolları satılırdı. Dönemin alım gücüne göre ortalama düzeyde bir pahası vardı bu cihazların. Kasetleri de genellikle 2 TL’ye satılan “1000000 in 1” türevi derlemelerden ibaretti.

Ancak yer yer tek oyun içeren özel kasetlere denk gelirdim. O kartuşların üzerindeki görseller daha özenli olurdu. Okuma yazmayı henüz yeni yeni çözen biri olarak İngilizce veya Japonca logolara sahip olan bu oyunların isimlerini o günlerde öğrenememiştim. Ancak bir gün babaanneme ağlaya ağlaya aldırttığım, kapağında kırbaçlı bir savaşçının durduğu o kartuşu yıllar boyu unutamadım.

Aldırmasına aldırdım o kartuşu. İşin komik yanı ise eve gelip oyunu makineye taktığımda oyunun ne kadar zor olduğunu görüp pişman olmamdı. Kapaktaki havalı adamın heyecanına kapılıp 5 TL gibi uçuk bir fiyata bir oyun satın almıştım. Ve onu da oynamayı beceremiyordum.

Geriye dönüp düşününce ne kadar komik ve tatlı bir anı gibi kalsa da oyunu bugün bile oynarken anniversary collection’ın sunduğu hızlı save-load özelliğini kullanmadan edemedim. Dönemin oyunları gibi 1986’da famicom’a çıkış yapan Castlevania da oldukça zor bir oyun.

O zamanlar 7-8 yaşlarında olup bu oyunu bitirebilecek motor becerilerine sahip çocuklar var mıydı çok merak ediyorum. 90’larda doğmuş bir yetişkin olarak ben 2026 senesinde dahi bu eserin zorluğu karşısında hileye başvurdum.

Ancak öyle ya da böyle oyunu finale ulaştırmayı başardım. Drakula dövüşü dışında, Cambaz kardeşler ve Azrail bosslarında zorlandım. Ancak oldukça keyifli bir macera oldu.

Oyuna puanım 6/10.