İlk piyasaya sürülme tarihi: 13 Eylül 2019

Geliştirici: Gearbox Software

Tür: ARPG – FPS

Platform: PC

Oynama Tarihi: 4 Kasım 2023 – 18 Kasım 2023

Borderlands 3 hikaye modu 30 saat 22 dakikalık bir oynanış sonunda 46 levela ulaşmış Zane karakteri ile final verdi.

Bu oyun serisini gerçekten çok seviyorum. Hikayesi zerre umurumda değil. Büyük anlatılar ve kozmik tehditler barındırıyor olsa da hikayenin mizahi yönü benim daha çok hoşuma gidiyor. Kurgunun ciddi yönlerini kulak ardı edip direkt aksiyona odaklanıyorum. Hiç de pişman değilim.

Her Borderlands oyununda olduğu gibi bu oyunun başında da bize Claptrap rehberlik ediyor. Seçilebilir dört karakterden gözüme en çok hitap edeninin specialist olduğuna karar verdim. Dövüşçü bir drone kontrol etmesi ve klon yaratabilmesi bana epey eğlenceli geldi. Oynarken de bu iki yeteneğinden sıkça faydalandım.

Oyunda karşılaştığım her yan görevi yapmaya özen göstermiş olsam da son düzlükte karşıma çıkan bir iki görevi bay geçtim. Hikayenin bitmesi benim için daha öncelikli bir hal almıştı. İstesem uzatırdım ama bir an önce bitirmek istedim. Dün akşam PS4 için 2kyı aşan bir alışveriş yaptığım için kütüphaneme eklenen EAFC24, God of War Ragnarök, Red Dead Redemption 2 ve Diablo IV’ü deneyimlemek daha cazip geldi.

Mekaniksel açıdan oyun devrimsel nitelikler barındırıyor diyemem. Ancak üç ayrı skill ağacında ilerlerken iki özel yeteneği birden kullanabilme fikri çok hoşuma gitti. Önceki oyunlarda tüm serüveni tek bir sınıf yeteneği ile geçiriyorduk. Bu güzel bir artı olmuş, lakin ikinci yeteneği ‘G’ tuşuna yerleştirdiğimiz zaman el bombası atamıyor olmak beni en başta sinir etti. Daha sonra drone ve klonum sağ olsun el bombasına hiç ihtiyaç duymadım.

Gameplayin kalitesini etkilediğini düşündüğüm ve gerçek bir eksiklik olarak gördüğüm pasif özellikler ancak oyuncu hikaye modunu tamamlarsa açılıyor. Bu beni epey rahatsız etti. Borderlands’in ilk oyununda en sevdiğim olay hangi silahı kullanırsam onun pasif yeteneklerinin ve geliştirmelerinin açılmasıydı. Borderlands 2’de bu sistemi challenge tamamladıkça gelen tokenler üzerinden yürütmeyi tercih etmişlerdi. Üçüncü oyunda bunu 30-40 saatlik bir gameplayin sonuna itelemiş olmaları tekrar oynanabiliteyi ve devamlılığı sağlamak konusunda mantıklı olsa da benim gibi tek seferlik oyuncuların hoşuna gitmeyen bir tercih olduğunu düşünüyorum.

Oyun boyunca sevdiğimiz karakterlerin hayatını kaybediyor olması radikal bir karar gibi gelmedi bana. İnsanlar yorumlarda bunu bir şikayet olarak dile getirmiş olsalar da ben sayı bakımından o kadar da fazla önemli karakterin hayatını kaybettiğini düşünmüyorum.

Oyuna puanım 8/10. Özlediğim aksiyonumu bana tekrar yaşatması ile beni uzun bir aralıktan sonra tekrar video oyunları konusunda heyecanlandırdı. İleride bir gün Borderlands 4 ile karşılaşır mıyız bilmem ama ben o günü de sabırsızlıkla bekliyorum.

İlk piyasaya sürülme tarihi: 13 Ekim 2020

Geliştirici: Echtra Games

Tür: Hack&Slash – A-RPG

Platform: PC

Oynama Tarihi: 27 Haziran 2023 – 3 Kasım 2023

Torchlight III yaklaşık 15 saatlik bir oynanış sonunda final verdi.

Torchlight serisinin ikinci oyunu benim hayatımda oynamaktan en çok keyif aldığım 10 oyun listesinde yer alan bir yapımdır. Bu sebeple devam oyununun bu kadar rezil ve ruhsuz çıkmış olması beni gerçekten büyük hayal kırıklığına uğrattı.

Oyunu açar açmaz bir kütüklük hissi bünyeme zerk oldu. Bunun ilk başta yönettiğim robot karakterinden kaynaklı olduğunu düşündüm ancak diğer oynanış videolarını izlediğimde oyunun esasında geç tepki veren bir yapıda olduğunu anladım. Bu beni epey düşürdü.

Diablo 3 oynayamadığım dönemde Torchlight 2’nin içine düşmüştüm. Diablo 4’ü zar zor kaldıran bir laptopa sahip olduğum için üzülmek yerine Torchlight 3 ile ümit tazeleyebileceğimi düşünmüştüm. Beklentileri yüksek tutmuş olmak benim hatam elbette. Ancak bu oyunun bu halde piyasaya sürülmüş olması büyük bir rezalet.

Üçüncü oyunu Runic Games’in eski kadrosunun yapmamış olması büyük bir talihsizlik. Böyle seveni bol, tutkulu bir kitleye bu kadar kötü bir yapım sunan yenilenmiş Echtra Games tayfası çıkardıkları iş için ne düşünüyorlardır gerçekten merak ediyorum.

Oyuna puanım 6/10. İsmi hatırına oynamaya devam ettiğim bir yapımdı. Hikayesi zerre ilgimi çekmedi. Oynanış ilk Torchlight oyununun dahi gerisinde idi.

İlk piyasaya sürülme tarihi: 19 Mayıs 2021

Geliştirici: Aerial_Knight

Tür: Action – Platformer

Platform: PC

Oynama Tarihi: 1 Ekim 2023 – 8 Ekim 2023

Aerial_Knight’s Never Yield 1 saat 38 dakikalık bir oynanış sonunda final verdi.

Dokunmatik akıllı telefonlar ilk çıktığı ve Samsung Ace’in aşırı popüler olduğu dönemlerde telefonlarda gezinen Vector isimli bir oyun vardı. Temelinde bir parkur oyunu olan Vector’de önümüze çıkan engelleri aşarak binaların çatılarında ve koridorlarında koşturuyorduk.

Never Yield isimli bu oyunun yapımcısı da Afro-Amerikan stili bir sanat dili benimseyerek Vector ruhu taşıyan bir platform oyunu ortaya çıkarmış. Oyunun hikayesi 13 bölümden oluşmakta. Final hariç her bir bölüm ortalama 3 dakikalık bir oynanışa sahip. Hiçbir engele takılmadan son sürat koşarsanız oyunu 30 dakikadan da kısa bir sürede bitirebilirsiniz.

Oyuna puanım 6/10. Daha fazla bölüm ve daha akışkan bir oynanışı olabilirdi.

İlk piyasaya sürülme tarihi: 25 Şubat 2022

Geliştirici: Codemasters

Tür: Racing

Platform: PS4

Oynama Tarihi: 27 Ağustos 2023 – 16 Eylül 2023

Grid Legends hikaye modunun ilk sezonu yaklaşık 5 saatlik bir oynanışın sonunda final verdi.

Büyük bir yarış oyunu tutkunu olmamama rağmen arcade racing gördüğüm zaman denemekten kendimi alıkoyamıyorum. Çubuğu sağa kaydırınca sağa, sola kaydırınca sola giden arabaları sürmek hoşuma gidiyor. Öyle gerçekçi yapacağız diye arka tekeri kaydırıp bariyerlere girdiğim yarış oyunlarına denk gelince anksiyetem baş gösteriyor. Koşarak o oyundan uzaklaşıyorum.

Grid Legends da benim arcade ihtiyaçlarımı karşılayan mekaniklere sahip keyifli ve ortalama bir deneyim yaşatan bir oyundu. Drive to Survive adlı Formula 1 docudrama dizisinden esinlenerek oluşturdukları bir hikaye modu da koymuşlar.

Sezon paketleri halinde satışa çıkardıkları altı yarış döneminden sadece ilki bedava olarak oyunculara sunulmuş. Otuz altı etaptan oluşan ilk sezonu oynarken gayet keyif aldım. Ek para ödemeden diğer sezonlara da erişebiliyor olsaydım daha memnun olurdum.

Oyuna puanım 7/10. Bir yarış oyununda aradığım arcade düzeyini bana verebildiği için mutluyum.

İlk piyasaya sürülme tarihi: 14 Nisan 2015

Geliştirici: NetherRealm Studios

Tür: Fighting

Platform: PS4

Oynama Tarihi: 31 Aralık 2022 – 19 Nisan 2023

Mortal Kombat XL maceram 4 saat 8 dakikalık bir oynanış sonunda story modunda son buldu.

Benden NetherRealm oyunlarına iki haneli rakama sahip oynanış süresi çıkmaz. Bu ekip bu kadar güzel ve cool görünen tasarımlar yapıp nasıl oynanışı bu kadar kütük halde bırakmaya tamam oluyorlar gerçekten anlayamıyorum.

Ne Injustice ne de modern Mortal Kombat oyunları bana hitap eden yapımlar değil. Ben Street Fighter, Guilty Gear ve King of Fighters’tan devam etmeyi tercih ediyorum.

Oyunun hikayesine dair hiçbir şey anlamadım. Pek dikkatli bir şekilde olayları takip ettiğimi iddia edemem. Yine de beni akışa çekecek hiçbir etkileyici gelişme yaşanmadı. Bu da üzücü bir şey elbette.

Hikayede hep birilerinin çocuklarıyla oynamak güzeldi. Ben MK evreninden epey uzak kaldığım için Johhny ile Sonya’nın, Kung Lao’nun, Kenshi’nin çocuğu gibi karakterlerin var olduğunu bilmiyordum. İçlerinde Kung Jin oynamaktan en keyif aldığım karakterdi. Bu detay dışında oyuna dair verebileceğim bilgi yok.

Yapıma puanım 7/10.

İlk piyasaya sürülme tarihi: 20 Aralık 2012

Geliştirici: Lonely Troops

Tür: Point&Click Adventure

Platform: PC

Oynama Tarihi: 4 Mart 2023 – 18 Nisan 2023

Hero of the Kingdom steam sayacına göre 4 saat 18 dakikalık bir oynanış sonunda final verdi.

Bu oyunu satın aldığım zaman bir kaynak yönetme oyunu olduğunu düşünmüştüm. Fiyatı ucuz olmasa muhtemelen sepetime dahi almazdım. Ancak her alışveriş döneminde kenarda kalan 2-3 TL bakiye ile bu tarz ufak yapımlara şans veriyorum. Hero of the Kingdom, iyi ki şans vermişim dediğim yapımlardan biri oldu.

Point & Click Adventure türünde oyun oynamayı özlemişim. Geçmişteki adventure oyunların bulmaca zorluklarını göz önünde bulundurursak HotK hiç de terletecek bir içerik sunmuyor. Elbette türün olmazsa olmazı bir unsur değil bu. Hatta akşamları işten çıkıp eve geldiğinde insanın bu tarz casual bir şeyler aradığı oluyor. Oyunun bir yolculuğa çıkıp envanter yönetme deneyimini yeterli bir düzeyde sunuyor olması hoşuma gitti.

Oynanışın tek zorluğu bazen yapmakta olduğunuz görevi bitirdikten sonra nerede devam etmeniz gerektiğini oyun size açıkça göstermiyor. Bu gibi durumlarda sağ alt köşedeki ipucu sekmesine tıklarsanız bir sonraki ana görevinizin hangi haritada olduğunu öğrenebiliyorsunuz. Bu kolaylık oyunun tüm mücadele ruhunu sıfırlıyor olsa da avcı toplayıcılık yapıp NPC’lerle ticarete girerek para kazanmak da ayrı bir keyif vermiyor değil.

Oyuna kurgusal olarak büyük beklentiler ile girmeyin. Başlığı ne kadar jenerikse oyunun öyküsü de o kadar sıradandı. Yine de bu basitliğin bile kendince bir tadı var.

Yapıma puanım 6.5/10.

İlk piyasaya sürülme tarihi: 31 Ekim 2006

Geliştirici: EA Black Box

Tür: Racing

Platform: PC

Oynama Tarihi: 24 Mart 2023 – 11 Nisan 2023

Need for Speed: Carbon kariyer modu yaklaşık 12 saatlik bir oynanışın sonunda %86’lik completion ile final verdi.

Mart ayının ortalarında Initial D’ye devam etmemden kaynaklı olarak bir yarış oyunu ihtiyacı duymaya başladım. Ev arkadaşımın Most Wanted oynamak istediğini söylemesi üzerine sohbet ederken NFS Carbon’u hiç oynamamış olduğumu fark ettim. Çocukken yarış oyunu kotamı Downtown Run, Crazy Taxi, Midtown Madness II, NFS II SE, Underground 2 ve Most Wanted ile doldurmuş biri olarak dönemin bir takım kalburüstü oyunlarını gözden kaçırmış oldum. Burnout Paradise ve Blur da zamanında oynama şansı yakalayamadığım yapımlar arasında. Ancak şu an konumuz Carbon.

Oynamaya başlamadan evvel konuştuğum birkaç arkadaşım Carbon’un hikayesinin çok kısa ve haritasının eski yapımlara kıyasla epey küçük olduğunu belirttiler. Kısa bir senaryoya sahip olması işime geldi. Oturup bilgisayar başında 30-40 saatimi bir yarış oyununa gömmeye niyetim yoktu. Bu yüzden epey oynanış beni sararsa bitirene kadar devam ederim diyerek giriştim.

İtalyan ve Japon arabalarına karşı bir zaafım var. Bu yüzden başta seçmemiz için bize sunulan Mazda RX-8 ve Alfa Romeo Brera arasında epey bir git gel yaşadım. Chevrolet Camaro SS’i gözüm görmedi dahi. Sonunda seçimimi Alfa Romeo Brera’dan yana kullandım. İlk iki bölgeyi tamamladıktan sonra Ford Mustang GT satın aldım. Ancak sürüşünden pek keyif alamadım. Üçüncü bölgenin ortalarında iken Porsche Cayman S’e geçiş yaptım. Oyunu bitirmeden evvelki son 3 yarışa kadar Cayman S’i kullandım. Final yarışına doğru giden rotada Porsche Carrera GT aldım ve tüm geliştirmelerini yaptım. Darius ile olan son yarışı bu araba olmasa muhtemelen tamamlayamazdım. Tüm statları sınırına dayanmış bir arabayı sürmeme rağmen oyun hiçbir hatayı affetmiyordu. Dört ya da beşinci denememin sonunda downhill race i kazandım ve oyun final verdi.

Oynanış bana ağır bir şekilde Most Wanted’ı anımsattı. Mekaniksel açıdan iki oyun arasında pek farklılık olduğunu düşünmüyorum. Most Wanted’ı en son oynayışım üzerinden 10 seneyi aşkın bir süre geçmiş olsa da anılarımda oyun hala taze bir şekilde duruyor. Carbon’un kendine has farklılıklarından bahsederek işimi kolaylaştırayım. Öncelikli olarak aracın performans yükseltmelerini gerçekleştirdiğimiz ekipmanların tuning sekmesi ilginç geldi. Bu tarz bir düzenlemeyi UG2 veya MW’de hatırlamıyorum. Bir diğer Carbon’a özel içerik de Initial D Third Stage izleyenlerin bileceği downhill race in burada Boss kapışmaları olarak kullanılmış olması.

Bahsetmeden geçemeyeceğim bir diğer farklılık da yarış esnasında yanımızda bir crewmate in bulunuyor olması. Her yarışa bizimle girmiyor olsalar da farklı sınıflara ve pasif özelliklere sahip olan bu yoldaşlarımız, oyuna çeşitlilik katan unsurlar olmuş. Oyunun %85’inde falan scout classından olan Sal ile oynadım. Beş adet yoldaştan birini seçip yarışa girebiliyorsunuz. Burada oyuncunun yarışma stiline uygun seçim yapmasına olanak tanınan birden fazla sınıf olması güzel olmuş.

Bunca saydığım özelliğin ardından oyunu aşırı beğenmiş olduğumu düşünebilirsiniz. Ancak ben oyunun küçük haritasından epey rahatsız oldum. Overworld’de arabayla hemen hemen hiç gezinme ihtiyacı duymadım. Her alt bölge ortalama üç koridordan oluşuyor. Oldu ki polise denk geldiniz ve kaçmanız gerekiyor. Geçmiş olsun. Bir bölgenin üç koridorundan çıkıp başka bir bölgenin üç koridoruna geçerek zaman tüketmeniz gerekiyor. Most Wanted’dakinin aksine kaçabileceğimiz, saklanabileceğimiz yerler epey kısıtlı. Peşimizdekilere zarar vermek için çarparak yıkabildiğimiz yapılarla nadiren rastlıyoruz. Bir süre sağa sola sapıp polislerin bir şeye çarparak kendilerini devredışı bırakmalarını ummaktan başka bir çareniz olmuyor. Bu durum oyunu oynarken epey canımı sıktı.

Oyuna puanım 7/10. Kısa bir oyun olmasının yanında beni dünyasında vakit geçirmeye ikna edemedi. Bir an önce bitsin ve kapatayım diye devam ettim.

İlk piyasaya sürülme tarihi: 26 Mayıs 2020

Geliştirici: Mojang Studios

Tür: Dungeon Crawler

Platform: PS4

Oynama Tarihi: 25 Mart 2023 – 2 Nisan 2023

Minecraft Dungeons tahminen 5-6 saatlik bir oynanış sonunda 32 level bir karakter ve 41 seviye silah takımı ile final verdi.

Diablo 4’ün resmi çıkışına 2 ay kala benim izometrik A-RPG damarım fena kabardı. Oyunu çıkış tarihinde direkt oynamaya başlamayacak olsam da 11 yıl sonra tekrar bir Diablo oyunu görecek olmaktan dolayı çok heyecanlıyım.

Bu heyecanımı dindirmek adına da henüz el atmadığım ve sahip olduğum oyunlara göz gezdiriyordum. O sırada Minecraft Dungeons’ın Plus servisi ile verilmiş olduğunu hatırladım. İndirip denemeye başladığımda epey sığ bir oynanışa sahip olduğu kanaatinde bulundum. Ve anında MyVideoGameList’teki hesabımda oyunu Dropped listesine kaydırdım.

Ertesi gün son bir şans vereceğim diyerek oynadığımda oyunun basitliğinin beni bir şekilde devam etmeye sürüklediğini fark ettim. Harita dizaynları tek düze, bulmaca namına tek bir bölüm mevcut. Genel dövüş stratejileri yaratıcılığa imkan veren bir düzeyde değil. Haliyle oyunun çocuklara yönelik yapılmış olduğunu çok bariz. Yine de bir yetişkinin oynayarak keyif alabileceğini düşünmüştüm. Yarı yarıya yanılmışım.

Oyunun üç item ve üç artifact takımından oluşan bir envanter düzeni mevcut. Bir melee, bir zırh ve bir ranged silahtan oluşan bu üç iteme, karakterimizi level atlatarak elde ettiğimiz enchantment parçaları ile ek özellikler monte edebiliyoruz. Yanımızda taşıyabildiğimiz üç artifact de ya summon, ya heal, ya özel saldırı ya da belli bir özelliğe boost veren nesneleri içeriyor. Bu nesneleri kendi dövüş stilinizi kişisel hale getirebilmek için kullanıyorsunuz. Esasında bunlar olmasa oyun dümdüz bir dungeon crawler olurdu. Hiç olmazsa bu artifactler sayesinde herkesin farklı bir savaşma stili ortaya çıkabiliyor. Elbette minimum düzeyde.

Oyunun gerçekten beğendiğim tek bir yanı var ki o da The Tower isimli yan etkinlik haritası. Bu etkinlik dahilinde sıfırdan bir Ghost karakter yönetiyoruz. 1 Seviye silah kuşanan bu karakterimiz ile ilk stage’i tamamladıktan sonra başka bir item, artifact veya enchantment point seçme şansı sunuluyor. Sunulan her ögenin karakterimizin seviyesinden birkaç level yukarıda olması da direkt baştan aşağı düzemediğimiz envanterimiz ile bir üst kattaki düşmanlar ile savaşırken zorluk çekmememize olanak tanıyor. 30 kattan oluşan bu kulenin içinde farklı katlarda rastladığımız 3 tüccar bulunmakta. Bunlarla etkileşime girdiğimizde seçmiş olduğumuz bir itemi geliştirmeye yardımcı oluyorlar. Son kattaki bossu da kestikten sonra kule bize aralarında seçim yapacağımız üç Unique-Gilded item sunuyor. Ödül olarak bunlardan birini alıyor ve main hub’a geri bırakılıyoruz.

Bu formül standart bir rogue-like şemasına işaret ediyor olsa da bunun uygulandığı bir Diablo benzeri oyun aklıma gelmedi. Bu sebeple de aşırı hoşuma gitti. Oyun tasarımı olarak Vampire Survivors buna temelde bağlı durumda olsa da bir Diablo çeşitliliğine sahip değil. Bir gün benzer bir oyun projesine girişirsem bu özelliği içine yerleştirmeyi istiyorum.

Oyuna puanım 6.5/10. Bir şeyler izlerken veya dinlerken oynayacak oyun arıyorsanız tam size göre. Arkadaşlarla oynayınca daha eğlenceli olabilir ancak bunu denemediğim için garantisini veremeyeceğim. Ancak bir must-play yapım değil. Aklınızda bulunsun.

İlk piyasaya sürülme tarihi: 22 Eylül 2020 (22 Eylül 2009)

Geliştirici: Bungie

Tür: FPS

Platform: PC (Xbox 360)

Oynama Tarihi: 5 Ocak 2023 – 19 Şubat 2023

Halo 3: ODST Steam’deki sayaca göre 7 saat 36 dakikalık bir oynanışın sonunda final verdi.

Halo 3’ün destansı finalinin ardından bu oyunu oynamak benim seriye karşı olan olumsuz düşüncelerimi tekrar su yüzüne çıkardı. Aslına bakarsanız Halo serisi kötü bir FPS oyunu barındırmıyor. Görselliği, silah çeşitliliği ve düşman yapay zekasını işin içine katarsak piyasadaki türdeşlerinin %90’ını kolayca solda sıfır bırakır.

Fakat gelin görün ki ben bu oyunun atmosferinden her defasında bıkkınlık geçiriyorum. Beni sürükleyip götürmeyi başaramayan oynanışı nedeniyle bir oturuşta birden fazla stage oynamayı bir türlü başaramıyorum. Çoğu bölümün daha ortasına bile ulaşamamışken ‘aman bu ne zaman bitecek’ tribine giriyorum.

Bu oyunun en büyük dezavantajı Master Chief’in hikayesine odaklanmıyor oluşudur. Halo 2 ile 3’ün olayları arasında Orbital Drop Shock Troopers adı verilen bir birliğin başından geçenleri takip ediyoruz. Oyun kendi hikayesini iz sürücü bir çaylak ve onun takım arkadaşlarına dair bulduğu ipuçlarının tetiklediği flashback bölümleri sayesinde ilginç kılmaya çalışmış olsa da benim için yeterli düzeyde bir gizem barındırmıyordu. Kendimi hikayesine kaptıramayınca da sadece bir şeyler dinlerken oynadığım standart oyunlardan birine dönüştü.

Oyuna puanım 6/10. Bir süre Halo’ya dair herhangi bir şey görmek istemiyorum. Dönüşümü de Reach ile yapacağımı düşünüyorum.

İlk piyasaya sürülme tarihi: 19 Mayıs 2017

Geliştirici: NetherRealm Studios

Tür: Fighting

Platform: PS4

Oynama Tarihi: 15 Ekim 2022 – 21 Aralık 2022

Injustice 2 yaklaşık 6-7 saatlik bir gameplayin sonunda Superman endingi ile final verdi.

Oynanış olarak Mortal Kombat kütüklüğünü buram buram hissediyorum. NetherRealm dövüş oyunlarında adını bir türlü koyamadığım canımı sıkan bir aksaklık var. Hiçbir zaman bir King of Fighters ya da Street Fighter akışkanlığı alamıyorum bu yapımlardan. Bu da onları uzun süre oynamama engel oluyor.

Hikaye ilk oyunun bıraktığı yerin birkaç yıl sonrasında geçiyor. Superman tutuklanmış ancak halk arasında hala destek gören bir figür. Justice League içinde de Wonder Woman ve Nightwing gibi ona arka çıkan insanlar bulunuyor. Destekçilerin kurduğu bir düzen sayesinde Superman hapsedildiği yerden çıkarılıyor. Ancak bu olaylar olurken bir yanda da Krypton gezegenini yok eden Brainiac rotasını Dünya gezegenine çevirmiştir. Superman lakaplı Kal-El ile Supergirl olarak bilinen Kara Zor-El’in bir araya gelmesinin ardından Brainiac tehlikesine karşı önlem alınmaya çalışılır. Ancak Superman ile Batman arasında yöntem ve idealler açısından farklılıklar baş gösterir. Kahramanlar kendi içlerinde ikiye ayrılırken bir yandan da dış güçlere karşı mücadele vermeye çalışırlar.

Dövüş oyunlarının senaryo modlarını oynarken beynimi kapatmaya özen gösteriyorum. Suspension of disbelief devreye girmediği zaman bir doğaüstü güçler içeren oyunların hikayeleri onları deneyimlerken acı çekmeme neden oluyor. Bu nedenle yargılama dürtümü uyutmayı tercih ediyorum.

İlk oyundan farklı olarak bu oyunda karakterlerimizin seviyeleri ve ekipmanları bulunuyor. Bu ekipmanlar onların belli başlı statlarda boost almasına sebep oluyor. Yüksek seviyeli kasalardan çıkan takımları giyebilmek için karakterimizin seviyesini yükseltmemiz gerekiyor. Bu eğer ki oyunu sevdiyseniz ve üstüne uzmanlaşmak istediğiniz bir dövüşçü varsa oynanış süresini epey uzatacak bir özellik. Ancak benim gibi sadece deneyip bırakma planı kuran biriyseniz pek size gelmeyecektir.

Oyuna puanım 7/10. Seveni için çok keyifli olacağını düşündüğüm bir oyun.