Orijinal Adı: Ugetsu monogatari (Ugetsu) (1953)

Yönetmen: Kenji Mizoguchi

Türü: Drama – Doğaüstü – Savaş

İzlenme Tarihi: 2 Ocak 2021

Sinema tarihçileri tarafından Japon filmlerinin batıda popülerleşmesini sağlayan en önemli yapımların başında Ugetsu’nun geldiği söylenirdi. İzleme listeme yaklaşık iki ya da üç yıl evvel almış olmama rağmen bir türlü izleme fırsatı bulamamıştım. Birkaç gündür Uzak Doğu esintili modda takıldığım için bunu izlemeni güzel olabileceğini düşündüm.

Filmin hikayesi Sengoku döneminde geçmektedir. Japonya’nın dur durak bilmeden kan döküldüğü bu çalkantılı döneminde aynı köyde yaşamakta olan iki ailenin başlarına ne geldiğine şahit oluyoruz. Farklı hayaller ve umut taşıyan iki erkeğin radikal kararlar alıp başlarına açtıkları dertleri görüyoruz. Hırsın insana ne fena şeyler yapabileceğinin güzel bir örneği diyebiliriz.

Japonlar trajedi yazma konusunda Yunanlar ile aşık atabilecek tek toplum diyebilirim. Hem anime hem de sinema filmlerinde rastladığım öyküler beni yıllar içinde böyle bir düşünceye sahip olmaya ikna etti muhtemelen.

Yapıma puanım 8/10. Hakiki bir dönem filmi. Sengoku dönemindeki bir köylünün başından neler geçebileceğini öğrenmek için oldukça iyi bir eser diyebilirim.

Orijinal Adı: Chung Hing sam lam (Chungking Express) (1994)

Yönetmen: Wong Kar-wai

Türü: Komedi – Suç – Drama

İzlenme Tarihi: 1 Ocak 2021

Bir arkadaşım bu filmi sürekli paylaşır dururdu. Göz aşinalığından kaynaklanan bir farkındalık oluştu zihnimde. Dün Çin sinemasıyla ilgili bir şeylere denk gelince de Çin menşeili kaliteli bir iş izlemediğimi fark ettim. Chungking Express’i izlemek için bundan daha iyi bir fırsat bulamayacağımı düşündüm ve böylece izlemeye karar verdim.

Film birbiriyle kesişen hayatları anlatmaya koyuluyor. Bir bar ve büfe arasında git gel yapan hikayede iki ayrı aşkın öyküsüne tanık oluyoruz. İlk hikayedeki polisin öyküsünü çok beğenmiş olmakla birlikte, ikinci hikayedeki ilişkinin çocuksu tonunu da epey eğlendirici buldum.

İzlerken kendimi kaptırdım. Sürükleyiciliğiyle birlikte sempatik karakterleri de barındırıyor olması beni izlemeye teşvik etti. Hikayedeki ana karakter değişiminin oldukça başarılı gerçekleştirildiğini de söylemem gerekir. O kadar pürüzsüz bir geçiş yapılıyor ki bir ara hikaye tekrar genç polisin öyküsüne bağlanacak diye bekledim. Ancak öyle olmadı.

Yapıma puanım 8/10. Oldukça keyifli bir suç draması ve romantik komedi vaat ediyor.

Orijinal Adı: Nostalgia (1983)

Yönetmen: Andrei Tarkovsky

Türü: Drama

İzlenme Tarihi: 31 Aralık 2020

Yaklaşık 4 senedir dijital günlük tutmaktayım. Okul çıkışı gece geç saatlerde evime dönerken kendi kendime söylenir dururdum. Bu söylenmelerimi boşa tüketmemek için sesimi kaydetme kararı aldım. Böylece her canım sıkıldığı veya bahsetmek istediğim bir konu bulduysam, yolda yürürken telefonumu çıkarır ve kayıt alır oldum.

Bugün de iş çıkışı evime dönerken günlük tutma isteği uyandı içimde. Günlük duygu ve düşüncelerimi dillendirirken kendimi birden bire çocukluk anılarımı ve eski zevklerimden bahseder halde buldum. Bu şiddetli his aklıma Tarkovsky’nin henüz izlememiş olduğum Nostalgia filmini getirdi. Böylece eve gelip birkaç saat dinlendikten sonra da izlemeye koyuldum.

Film 17 ya da 18inci yüzyılda İtalya’da eğitim almış bir Rus ressamın hayatını araştıran şair ve tercümanını merkeze alıyor. Hikaye içerisinde şair, hayatını araştırmakta olduğu ressam gibi kendi vatanına özlem duyar ve geçmişini anımsatan ögelere rastlamasıyla birlikte yer yer duygu seline kapılmaktadır.

Filme puanım 7.5/10. 2020 senesini epeydir özlemini duyduğum Tarkovsky ile kapatmış olmaktan büyük mutluluk duyuyorum.

Orijinal Adı: Natural Born Killers (1994)

Yönetmen: Oliver Stone

Türü: Aksiyon – Suç – Drama

İzlenme Tarihi: 26 Aralık 2020

Natural Born Killers’ı bir veya iki aydır izlemekteydim. Bazı filmlere denk geliyorum. İzlemeye başladığım anda filmin moduna giriş yapamadığım ara verdiğim oluyor. Bu da onlardan biri oldu. Bir türlü o hareketli ve kara mizah içerikli anlatısının içine giremedim. Bu yüzden de ara verdim.

Prime’daki gösterim süresinin dolmak üzere olduğunu görünce artık başladığım işi bitirmenin gerekli olduğunu gördüm ve kaldığım yerden izlemeye koyuldum.

Filmin ilk çeyreğinde her ne kadar baymış ve gerçek anlamda iğrenmiş olsam da, son çeyrek beni oldukça eğlendirdi. Hapishane sahneleri filmin geri kalanından çok daha izlemeye değerdi.

Filme puanım 6.5/10.

Orijinal Adı: Nora inu (Stray Dog) (1949)

Yönetmen: Akira Kurosawa

Türü: Suç – Drama – Gizem

İzlenme Tarihi: 6 Aralık 2020

Akira Kurosawa’nın elinden çıkmış olup da izleme şerefine nail olduğum en eski film Stray Dog oldu. Filmin konusu basit olmasına rağmen sürükleyici bir yapıya sahip.

Çiçeği burnunda bir cinayet müfettişi, sıcak bir yaz günü poligon alanından çıkar ve bir halk otobüsüne biner. Sıkış-tepiş yolculuk edilen otobüste biri müfettişimizin üzerine zimmetli tabancayı araklar. Silahının çalındığını fark eden kahramanımız da gördüğü ilk şüphelinin peşine düşer ve öykümüz başlar. İlerleyen hikaye içerisinde elden ele geçiş yapan bu tabanca birkaç insanın hayatına zarar verir. Genç müfettiş hırsızın izini sürerken bu gelişmelere vakıf olur. Kendi acemiliği yüzünden sebep olduğu bu olaylar onun omuzlarındaki yükü daha da ağırlaştırır. Böylece takibi yavaş yavaş bir onur meselesine haline getirir.

Mifune Toshiro’nun genç halini ilk kez gördüm. Oyunculuk becerisini film yapa yapa kazanmadığını düşünüyorum. İlk filmlerinden biri olmasına rağmen oldukça başarılı bir performans sergilemiş. Böylece kendisinin doğuştan yetenekli bir aktör olduğuna kanaat getirmiş oldum.

Yapıma puanım 7/10. Oldukça net ve basit bir olay örgüsüne sahip olmasına rağmen seyirci film boyunca müfettiş Murakami’nin başına ne geleceğini merak etmeden edemiyor.

Orijinal Adı: Mary Magdalene (2018)

Yönetmen: Garth Davis

Türü: Biyografi – Drama

İzlenme Tarihi: 28 Kasım 2020

Bu film hakkında ne hissetmem gerektiğinden emin olamıyorum. İzlerken beni romantik anlatımı ile yakalamayı başarabildi. Hareketli, canlı kamera açıları, sinematografisi ve müzikleri ile yarattığı atmosfer beni büyüledi.

Ancak hakkında çok az şey bildiğimiz Mecdelli Meryem’in hayatını inanılanın biraz ötesinde anlatmaya kalkışmışlar. Bu cesur karar bazı açılardan iyi, bazılarında ise kötü olmuş. Joaquin Phoenix, bu filmde İsa’yı canlandırırken 44 yaşında idi. Yani 33 yaşında öldürüldüğüne inanılan Nasıralı İsa’dan on yaş daha yaşlı. Bu çok kritik bir detay. İhtiyar bir İsa izliyoruz. Tanrı inancıyla yanıp tutuşan, insanlara umut ve merhamet dağıtan bir İsa yerine yalnız, depresif ve kaygılı gözüken ihtiyar bir adam seyrediyoruz. Filmin yarattığı genel atmosfer ile epey uyumlu bir tavır olsa da genel İsa portresine ters düşüyor.

Bunlara rağmen ben bu filmin hikayesine ve olay örgüsüne kendimi kaptırdım. İzlerken keyif aldım. Duygulandım. Ağladım. Yıkılmış ve mahvolmuş hissettim. Sadece bunu başarabilmiş olması dahi benim için yeterli.

Filme puanım 6.5/10. Her ne kadar tarihi anlatılara karşı gelen detaylara sahip olsa da beni hislendirmeyi başardığı için beğendim.

Orijinal Adı: Reign of Terror (1949)

Yönetmen: Anthony Mann

Türü: Tarihi – Romantik – Gerilim

İzlenme Tarihi: 21 Kasım 2020

Günü filmsiz tamamlamak istemediğim için klasörüme göz gezdiriyordum. Onca film arasında şans eseri Reign of Terror ile karşılaştım. Yakın zamanda Fransız İhtilali’ne dair bir eser tüketmemiştim. Süresinin de çok uzun olmadığını görünce izlemek konusunda ikna oldum.

Filmin hikayesi oldukça sürükleyiciydi. Lafayette tarafından görevlendirilmiş Charles isimli bir gizli ajanın, Robespierre’in Strazburg’tan Paris’e çağırdığı Duval isimli bir idam görevlisinin yerine geçerek görünürde Jakoben hükümetiyle temas halinde kalarak el altından Barras’a darbe yapma konusunda yardım edişini anlatıyor. Bunu tek cümle halinde yazmak zor olsa da filmin hikayesinin bol gelgitli yapıya ve gerilimli sahnelere sahip olduğunu aktarmayı da başardığını düşünüyorum.

Yapımı genel olarak epey beğendim. Bir dakika olsun sıkmadan, seyirciyi ardı kesilmeyen bir kovalamaca ve dedektiflik oyunu içine sokuyor. Jakoben Terör Dönemi’nde dönen siyasi oyunların ne kadar düzenbazca olduğunu gösteren oldukça başarılı bir film olmuş. En sevdiğim sahne Robespierre’in köşeye sıkıştığı vakit kendisine kılıç doğrultan yurttaşlara yaptığı konuşma ile hepsini yavaşça sakinleştirdiği kısımdı.

Filme puanım 7/10. Fransız Devrimi severlerine ‘fanservice’ niteliğinde ufak detayların yerleştirilmiş olduğu oldukça başarılı bir dönem filmiydi.