Haçiko: Bir Köpeğin Hikayesi

Orijinal Adı: ハチ公物語 (Hachikō monogatari) (1998)

Yönetmen: Seijirou Kouyama

Türü: Biyografik – Drama – Aile

İzlenme Tarihi: 5 Ekim 2025

Hachiko’nun orijinal hikayesini izlemeyi uzun zamandır planlıyordum. Ancak bir türlü fırsatını yaratıp da bu kült drama filmini izleyemedim.

Ufukta beliren Japonya gezimizin öncesinde Shibuya meydanında yer alan Hachiko heykeliyle daha samimi bağ kurabilmek için seyahat öncesi filmi deneyimleme kararı verdik. Böylece izlemeye koyulduk.

Hachiko’nun adının birbirinden ayrı yönlere bakan ön patilerinin şeklinden (ハ – hachi Japonca sekiz demek) geldiğini öğrenmek hoş oldu. Her gün yeni bir bilgi.

Koca şehirde bir tanecik insan evladı bu çocuğa sahip çıkamadı ya. Tüm film boyunca buna kahroldum. Kimse al evine sok, yatağında yatır demiyor. Hiçbirinizden Ueno abinin gösterdiği ilgiyi beklemedim fakat en azından biraz sevgi görebilirdi bu çocukcağız.

Hachi’nin sokaklarda dolanırken şapşal bir sırıtış takınması beni mahvetti. Köpeğe de oyunculuk payesi vermek gerek. Tatlı ve sevecen olma rolünü oldukça başarılı bir şekilde yerine getirmiş. İnsanın kucağına alıp mıncırası geliyor.

Elbette hüzünlü finalden haberdardım. Yönetmen pek ajitasyona yer vermemiş ve kapanışı nispeten hareketli ezgisi olan bir şarkı ile yapmış olsa da ben birkaç dakika gözlerim dolu gezdim. Üzüldüm.

Esere puanım 7/10.

Vişne Bahçesi #Metin

Orijinal Adı: Вишнёвый сад (Vishnyovyi sad) (The Cherry Orchard) (1904)

Yazar: Anton Çehov

Çevirmen: Ataol Behramoğlu

Okuma Tarihi: 25 Eylül 2025 – 29 Eylül 2025

Bundan iki sene evvel soğuk bir sonbahar akşamı, iş çıkışının sırtına ve zihnime yüklediği yorgunluğa rağmen, Anadolu Yakası’ndaki mesaimi bırakıp hiç üşenmeden, yenilenen AKM’ye kadar üç aktarma yaparak gelmiş ve Vişne Bahçesi’nin tiyatro oyununu seyretmiştim.

Yazıya bu şekilde başladığım için tiyatro oyununu sevmediğimi anlamışsınızdır diye düşünüyorum. Tam olarak bu oyundan sonra Çehov ile arama mesafe koydum. Okumayı planladığım eserleri dahi listemde ilerilere öteledim.

Ancak geçen hafta iş yerinde yürüttüğümüz kitap kulübü tarafından bir sonraki okunacak kitabımız Vişne Bahçesi seçilince el mahkum bu metni aldım. Fakat işler beklediğim gibi gitmedi. Bu sefer eseri beğendim.

Değişen bir çağda, eski dönemin parazitleri olan derebeylerinin aile fertlerinin yaşadığı çaresizliği görmek düşündürücüydü. Hiçbir zaman kendi emekleri ile para kazanmamış, hiçbir meziyete sahip ve hiçbir zanaata yatkınlığı olmayan bu ailenin, ellerinde kalan tek aile yadigarı olan malikane ve onun vişne bahçesini nasıl gördüklerini eserin metninde daha iyi anlayabildim.

Onu eski dönemin bir hatırlatıcısı ve çocukluklarına dair bir hatıra olarak gören fertlerin yanında bunu bir para kaynağı, istemeseler de satıp borçlarını kapamalarını sağlayacak herhangi bir mal gibi düşünenler de vardı. Bu ikilemi ve duygusal git-gelleri deneyimlemek hoşuma gitti.

Esere puanım 6.5/10.

Ateşten Kalbe, Akıldan Dumana

Orijinal Adı: Lock, Stock and Two Smoking Barrels (1998)

Yönetmen: Guy Ritchie

Türü: Suç – Komedi

İzlenme Tarihi: 28 Eylül 2025

Guy Ritchie’yi Snatch filmi sayesinde tanımış ve çok sevmiştim. Ancak daha sonra diğer hiçbir filmine bakma fırsatı yaratmadım. Türkçe çevirisi alakasız olduğu için İngilizce orijinal başlığı ile bahsettiğim bu yapımı bulduğum ilk fırsatta izleyeyim dedim.

Kız arkadaşımla izleyecek film düşünürken aksiyon türünde bir şeyler izlemek istediğimize karar verdik. The Gentlemen’ın dizisini izleyip beğendiği için bir diğer Guy Ritchie yapımı olan Lock-Stock’u önermeyi uygun gördüm. O da beğenince oturup izlemeye başladık.

Ancak izlediğimiz saatin geç olmasından kaynaklı olacak, günün tüm yorgunluğunu üzerimizde hissetmemiz nedeniyle filmin ikinci yarısını pazar gününe bıraktık. İkiye bölerek izlemiş olsak da son yarıdan aşırı keyif alarak seyrimizi güzel bir şekilde noktalamış olduk.

Ritchie’nin yarattığı karakterleri çok seviyorum. Keşke milenyum başında yürüttüğü öykü anlatım yöntemi ve suç komedisi stilini terk etmemiş olsaydı. Bu tarzda daha fazla yapım tecrübe etmeyi isterdim.

Esere puanım 8/10.

Uzaklıklar, Eski Denizler (Kolektif)

Orijinal İsim: Kolektif

Yazar: Fernando Pessoa

Okuma Tarihi: 18 Eylül 2025 – 23 Eylül 2025

Fernando Pessoa hakkında hiç bilgi sahibi değildim. Bu kitabın önsözünü ve bu derleme için seçilmiş şiirlerini okuduktan sonra birtakım düşünceler zihnimde yer etmeye başladı.

Pessoa benim lisede iken yapmaya çabaladığım şeyleri gerçekleştirebilmiş birisi. Ben de aynı şekilde sahte kimlikler oluşturarak farklı öyküler yazıp aylık bir öykü dergisi oluşturma planı kurmuştum. Ancak hiçbir zaman o derece kendimi adama imkanı bulamadım.

Alvaro de Campos, Ricardo Reis ve Alberto Caeiro olmak üzere üç ayrı şair kimliği ve kalem adına sahipmiş Pessoa. Her biri için ayrı yaşam öyküleri bile kurgulamış. Farklı karakterler ve stillerde eser veren bu üç kurgusal adamın arasından Fernando Pessoa’nın gerçek kimliğine ulaşmak oldukça zor.

Alberto Caeiro ve Ricardo Reis adıyla yazdığı şiirleri çok beğendim. Alberto pastoral şiirler kaleme almış, doğa aşık bir şahıs. Ricardo ise lirik bir şair ve eserlerinde o yürek sızlatan tınıyı hissedebiliyorsunuz.

Alvaro de Campos, Denize Övgü şiirinin başında heyecanlı, hırçın bir kalemi olması nedeniyle bana Rimbaud havası vermiş olsa da, şiirin ortalarına doğru vahşet ve kabalık öven, şiddeti mantıksal bir çerçeveye oturtmaya ve idrak etmeye çabalayan garip bir şahsa büründü. Denize Övgü finalinde beni kendisinden tiksindiren bir şiir oldu. Ancak bu kalem adıyla yazdığı diğer şiirlerde aynı durum geçerli değil.

Genel olarak Pessoa’nın şiir anlayışını ya da doğru söylemek gerekirse üç alter egosundan ikisinin şiirlerini beğendim. Yarın bir gün tüm eserlerini de deneyimlemek istiyorum.

Silahlar

Orijinal Adı: Weapons (2025)

Yönetmen: Zach Cregger

Türü: Korku – Gizem – Kara Komedi

İzlenme Tarihi: 21 Eylül 2025

Ben ezoterik korku öykülerini seviyorum. Hatta katlanabildiğim tek korku içeriği bunlar diyebilirim. Paranormal, slasher ve gore benim kalemim değil pek. İşin içine paganik ögeler girince ben hemen atlayıveriyorum.

Weapons çıktığı zaman hakkından biraz bahsettirdi. O nedenle radarıma giren bir film oldu. İyi ki de girmiş. Ben izlerken keyif aldım. Sürükleyici ve sonunu merak ettiren bir yapım olmuş.

Bir ilkokul sınıfındaki 18 öğrenciden yalnız biri hariç hepsinin kaybolması üzerine polis ve veliler olayı soruşturmak için harekete geçerler. Sınıf öğretmeni, polis memuru, dedektif ruhlu bir baba ve bir berduşun farklı gözlerden anlatılan öyküsü ile olayın gizem perdesi aralanır.

Filmin en güzel olayı, hikayeyi farklı karakterlerin bakış açılarından anlatmayı tercih etmesi. Bu da olayların kronolojik bir sırada gerçekleşmesindense gizemin çözülmesine ne derece katkı sağlayacağı konusunda önem sırasında işleniyor denebilir. İzleyicisi sınıf öğretmeni Justine gibi en dışarı etken çemberinde kalan aktör üzerinden başlatıp finalde kaybolmayan tek çocuk olan Alex ile kapanış yapması da yerinde bir tercih olmuş.

Filme puanım 7/10. Keyifli bir seyir sundu.

Go Ustası

Orijinal İsim: 名人 (Meijin) (The Master of Go) (1951)

Yazar: Yasunari Kawabata

Okuma Tarihi: 10 Eylül 2025 – 17 Eylül 2025

Kitaba dair ne hissetmem gerektiğinden çok emin değilim. Anlatıcının Usta’yı merkeze alarak savaş sonrası Japonya’sına ve insan yaşamına dair getirdiği yorumları okumak keyifliydi.

Ancak Go oyununun özelinde yedinci seviyeden Otake’nin ne düşündüğünü, ne yaptığını, kaçıncı hamleyi mühürlü oynadığını takip etmek beni feci baydı.

İçine düştüğüm can sıkıntısı nedeniyle romanın ince ruhunu kaçırmış olabilirim. Ancak bu gönül alma işini Kawabata’nın başka bir romanını okuduktan sonra tekrar düşünmek istiyorum.

Esere puanım 6/10.

Initial D Fifth Stage

Seri Çıkış Tarihi: 4 Kasım 2012 – 10 Mayıs 2013

Türü: Aksiyon – Yarış – Drama – Seinen – Spor

Bölüm Sayısı: 14

İzlenme Tarihi: 22 Eylül 2024 – 13 Eylül 2025

Bu sezon Project D starlarımız olan Takumi ve Keisuke’nin Kanagawa takımları ile rekabetine şahit olduk. Ancak sezon ağırlıklı olarak Takahashi Keisuke’nin yarışlarına odaklanıyordu. Takumi iki defa falan yarışmış olabilir.

Beşinci sezonun cliffhanger ile sonlanması beni Final Stage’i izleme konusunda daha da kamçılayacak gibi duruyor. Keisuke son yarışını gerçekleştirdi. Artık Ryosuke’nin planlarının başarılı olabilmesi için yalnızca Takumi’nin, 17 yaşındaki Shinji’yi yenmesi gerekmektedir.

Bir önceki sezon 2006’da sonlanmıştı. Bu sezonun 2012’de başlamasıyla birlikte CGI ve çizim kalitesinin artışı direkt göze çarpıyor. İlk bölümü geçen sene izleyip sonra da devamını getirmemiş olmanın sebebi bile bu çizim farklılaşması olabilir.

Her ne kadar bu öykünün sonunu görmek istesem ve izlediğim her yarışı heyecanla takip ediyor olsam da First Stage‘in tadını hiçbir şey vermiyor.

Japonya’dan bir Hachi-Roku figürü ve güzel bir Initial D tişörtü almayı planlıyorum. Umarım bulurum.

Sezona puanım 8/10.

Pokemon Generations

Seri Çıkış Tarihi: 9 Aralık 2016 – 2 Şubat 2017

Türü: Aksiyon – Macera – Fantastik

Bölüm Sayısı: 18

İzlenme Tarihi: 6 Temmuz 2025 – 10 Eylül 2025

Pokemon Generations animasyon kalitesi açısından oldukça akıcı ve ilgi çekici bir stilde hazırlanmış. Video oyunlarının sahip olduğu sanat stiline çok yakın bir tonda çalışma gerçekleştirmişler.

Serinin her üç bölümü bir oyun serisine tekabül ediyor. İlk üç bölüm Kanto, 4-6 Johto, 7-9 Hoenn (Kyushu), 10-12 Sinnoh (Hokkaido), 13-15 Unova (New York) ve 16-18 Kalos (Paris) bölgelerinde geçen öyküleri konu edinmiş.

Serinin eski hayranları ilk 6 seride yaşanan majör olay örgülerini hatırlamak istiyorsa bu kısa bölümlerden oluşan mini seriye göz atabilirler. Ben her bölümünü keyifle izledim.

Esere puanım 7.5/10. Pokemon Evolutions’ı da diğer çıkış yapan 3 jenerasyonu da oynadıktan sonra izlemeyi planlıyorum.

Karanlığın Sol Eli

Orijinal İsim: The Left Hand of Darkness (1969)

Yazar: Ursula K. Le Guin

Okuma Tarihi: 24 Ağustos 2025 – 10 Eylül 2025

Ursula benim en saygı duyduğum yazarlardandır. Kendisine karşı beslediğim bu saygı, eserlerini okumadan evvel başlamıştı. Okuduktan sonra içimde sevgi de tomurcuklandı. Onu sevdikçe, ölümünün dünya için ne kadar büyük bir kayıp olduğunu daha çok hissetmeye başladım.

Bir antropologun kızı olan Ursula her eserinde okurunu sosyoloji, tarih ve kültür üzerine derin düşüncelere sürükleyebilecek meselelere değinmeyi ihmal etmiyor.

Karanlığın Sol Eli ise okumayı uzun zamandır düşündüğüm ancak bir türlü fırsatını bulamadığım bir eserdi. Dahil olduğum kitap kulübü sayesinde okuma şansı yaratabildim.

Kitabın feminist okumalara müsait farklı bir konsepti var. Kış isimli gezegendeki insanlar menstrual döngüye benzetebileceğimiz eşey dönüşümü geçiriyorlar. Ayda bir vücutları dişi veya erkek hormonları üreterek bireyleri kemmer adı verilen cinsel birleşme dönemine sokuyor. Ayın çoğunu cinsiyetsiz geçiren bu insanlar, kemmering sırasında hamile kaldıkları durumda doğum yapana kadar kadın hallerinde kalmayı sürdürüyorlar.

Sürekli değişen ve dönüşen cinsel rollerin var olması nedeniyle insanlar kendi çocuklarının bakıcılığına bile ancak kendi “tenleri”nden ise sahip olabiliyorlar.

Mülkiyet, miras, yönetim erki ve daha nice günümüz dünyasında kalıplaşmış toplumsal inşa varsa hepsini farklı bir gözle ele almamıza sebep oluyor bu öykü.

Hikaye bu yönleriyle dönemi için devrimsel bir nitelik barındırsa da günümüz dünyasında biraz ilkel kalıyor olabilir. Transların varlık hakkı, toplum hayatında yer bulabilmeleri üzerine gerçekleştirilen sosyal çalışmaların olduğu günümüzde tartışmaların konusu bu romanın ötesine geçmiş gibi duruyor.

Her şey bir yana. Ursula Le Guin kendi fikirleri ile var olan ve bunları söylemekten çekinmeyen güçlü ve idealistik bir kadın.

60’ların dinamikleri ve sosyal kazanımların yetersizliği üzerinden esere eleştiri getirmek büyük haksızlık olur. Bu Platon’u, köleliği gerekli görmesi nedeniyle felsefi olarak değersiz görmeye benzer. Yani anlamsız bir saldırıdır.

Esere puanım 7.5/10. Hainish Cycle ın diğer kitaplarını da fırsat buldukça okumayı istiyorum.

Takopi’s Original Sin

Seri Çıkış Tarihi: 28 Haziran 2025 – 2 Ağustos 2025

Türü: Psikolojik – Drama – Sci-Fi

Bölüm Sayısı: 6

İzlenme Tarihi: 23 Ağustos 2025 – 8 Eylül 2025

Takopi no Genzai bu sezon hakkından en çok bahsettiren serilerden biriydi. Mangasının kapağı bende feci bir dramanın içine düşecekmişim izlenimi uyandırmıştı. Ve hislerimde de yanılmamışım.

Hikayenin dört ana karakter etrafında şekillenmesi onu kompakt ve odaklı bir halde sunması yönünde teşvik etmiş. Elbette mangaka bu tercihi bilinçli olarak yapmıştır. Hikayenin gereksiz hiçbir detaya girmeden yalnızca çevresel faktörlerin bireylerin duygusal ve mental dönüşümüne nasıl tesir ettiğini görmesi harika bir çalışma olmuş.

İzlediğimiz her bir bölümle birlikte Shizuka ve Takopi’yi biraz daha bataklığa batmış halde bulmak kalbimi sıkıştırır olmuştu. Azuma’nın hikayeye temiz çocuk veya ara bulucu olarak dahil olması ama sonrasında geçmişte onun da bazı olayların tetikleyicisi olduğunu öğrenmemizle birlikte hikayede Marina da dahil kimsenin ne iyi ne de kötü olmadığına ikna oldum.

Bu bir öykü anlatıcılığı başarısıdır. Her karakterin değişimine tanık olmak, hataları ve iyileşme çabalarını görmek benim çok hoşuma gitti. Bu yolla hayatta siyah ve beyaz karakterlerin olmadığına, çoğu zaman gri şahsiyetlerle cebelleştiğimizi bana hatırlatmış oldu.

Esere puanım 8.5/10. Oldukça sürükleyici ve merak uyandırıcı bir hikayesi var. Ancak trajedi düzeyinin yüksek olduğunu belirtmeden geçmeyeyim. İzlerken mendilinizi yakınınızda tutun.